Ali's conscience...

Yorğunam. İnsanlardan yorulmuşam. İnsansız bir yer istiyirəm. Çox şeymi istiyirəm. Sadəcə tənhalıq istiyirəm. Onsuzda tənhayam amma ətrafımdada heç kəsin olmamasını isitiyirəm.

Hər kəs öz xeyirini güdür. Digərləri haqqda heç kəs fikirləşmir.

Yaxşılıq. Hər kəsə yaxşılıq edirəm. Yəni fikirmcə. Mən o yaxşılıqı ona görə etmirmki mənədə bir gün qaytarsın onu. Amma mənədə kimsə yaxşılıq eləsində. Dərdimi dinləyəcək biri olsunda. Nə olarki? Çox şey istəmirəmki. Dərd dinləməyi sevərdim. Amma artıq ondanda yoruldum. Bir ara dərdlərimi örtərdi amma artıq bacarmır oda. Ya insanların dərdləri mənim dərdimin yanında acizdi. Yadaki artıq saxtalıq bacarmıram.

Bir insana ehtiyacım var. Elə adam istiyirəm ki məni dinləsin. Məni real tanıyan olsun. Guya məni real kim tanıyırki? Heç kəs. Ailəm belə məni tanımır.

İStıdiyim şey üçün çalışıram amma axırda bu insanlar məni elə vuruki bütün taqətim düşür. Bacarmıram. Həm dərdlərimlə həm insanlarla bacarmıram. Hər gün böyüyürlər. MƏndən böyükdülər artıq. İdarə edə bilmirəm. Birgün itirəcəm onaların araasında özümü. Amma batmamaq üçün çalışacam. Ça-lı-şa-cam ! ! !

Qapını, pəncərəni bağlıyıram. Pərdələri çəkirəm. İşıqları söndürürəm… Yooox! Yenə işıq gəlir. Qapının altından incə xətdən işıq gəlir. Oranı örtdüm.Uzanıram. Səs gəlir. Qulağımı tıxadım pambıqla. Dizlərimi qucaqlıyıb künçdə otururam.. Yoo yo bu nədi? Gözüm qaranlığa öyrəşir və görürəm. Qapadım gözlərimi. Ohh„ sakitlik. “Mən düşündüm!”. Hələdə nəsə var. Fikirləşə bilirəm. Necə edib fikirləşmiyim? Pəncərəni açdım. Fuuu pis hava, səs-küy… Az qalıb.

9cu mərtəbədən tullandım….

Hiss etdiklərimi kiməsə deyə bilmirəm. Uyğun söz tapa bilmirəm. Tapsam belə açıqlaya bilərəmmi onuda bilmirəm.

Hisslər nə gözəldi…

Ən gözəl hiss ehtiras olsa gərək. İçində nifrədə sevgidə tapa bilərsən. Və daha nələr nələr. 

Əsl ehtirasın nə olduğunu bilməsən belə onu duya bilirsən. 

Hər hansısa bir adamın dodaqlarında, simasında, boynunda, bədənində, qoxusnda yaşaya bilərsən.

Seksdən əlavədə ehtiraslar olur. Amma onlar mənlik deyil =)

Aktyor olmaq istiyrem. Cunki ozum olmaqdan bezirem. Iki uzlulude bacarmiram. AKtyor olarsam ise her defe kimse ola biler. Her defe kimse olaramsa ozum ucunde darixmis olaram. Daha cox qedrimi bilirem. Biz insanlar bir seyin qedrini onu itirdikden sonra anliyalar deilikmi? Buna gorede aktyor olacam….

Əgər sizin də evinizdə İSTİFADƏYƏ YARARLI lakin istifadə etmədiyiniz geyimlər varsa o zaman onları bizə təhvil edərək aksiyanın iştirakçısı ola bilərsiz. Dost, Qohum və ya sadəcə tanışınız olan insanları bu aksiya barədə məlumatlandırmaqla aksıiyadan yararlanacaq insanların əhatə dairəsinin genişlənməsinə səbəb ola bilərsiz))))eger fikrivz varsa mene muraciet ede bilersiz

 her bir insanin daxilinde iki dunya olur. BEYIN ve UREK dunyasi. aralarindaki mesafe elede yaxin deil. uzaqda deil. bezen bu dunyalar biri birilerne bitiserek eriyir ve bir duya olur. bezen onalar oz aralarinda mohkem bir korpu qururlar. gedish gelishi rahat olan korpu.

 mende de korpudu. amma cox pis korpu. yoluda ele surushgeniki gezmek cox cetindi. ortada dayanib dala qabagda baxmaq cetin olur. dimek olar ki hec olmur. cox surushgendi. cooooxxxx…..

her seyin bir sonu var. ve sonlarin yaxsi qurtaramsina hec inana bilmirem men. axi adinda da gorunduyu kimi bir seyin sonudu. bu necede maraqli ola biler ki. nece yaxshi ola bilerki.? o qeder heme seyi yasa. ona orges ve sonrada bir hec ne olamish kimi bitsin. buna yaxsi deyrse basqalari onda heyatdan anladiqlarimiz qeribedi…

Pardon….